09 juni, 2013

Cultuur & Evenementen

Het drieluik Het Laatste Oordeel van schilder Lucas van Leyden stamt uit 1527 en vormt sindsdien een onuitputtelijke inspiratiebron voor kunstenaars en schrijvers. Een van hen was Belcampo, die er een beeldend en humoristisch verhaal over schreef: Het Grote Gebeuren. De Leidse kunstenaars Barthel Brussee en Christiaan van Tol lieten zich op hun beurt weer inspireren door het werk van deze Belcampo en stelden hun eigen, getekende, versie samen van Het Grote Gebeuren.

Door Diana van den Driessche

Hoe je de publicatie van Brussee en Van Tol precies moet noemen, is knap lastig. Het is een kunstboek dat verdacht veel weg heeft van een stripboek. Maar dan anders… Het is tegelijkertijd volkomen verknipt en onleesbaar. Het is het gevolg van de opdracht die de initiators meegaven aan elf kunstenaars: Hier heb je een bewerkt fragment van Het Grote Gebeuren. Je bent volledig vrij om er je eigen stijl en jouw interpretatie op los te laten. Met de kanttekening dat het wel duidelijk de bedoeling was er een grafisch boek van te maken.

Strijdbijl

Dat laatste heeft een reden. Brussee en Van Tol zijn stripfanaten en met lichte ergernis volgen zij de al jarenlang voortslepende discussie of striptekenen nu wel of niet tot de hogere orde der kunsten behoort. Het boek, en ook de tentoonstelling Kunst (en andere) strips die van 20 april tot en met 26 mei te zien was in Galerie De Pieter, vormt volgens Brussee “de belichaming van ons streven de discussie over wat kunst is, en of striptekenen daarbij hoort, te slechten. We wilden iets doen om de strijdbijl te begraven.”

Het is bijna een volledig Leids statement geworden. Ga maar na: Het Laatste Oordeel is geschilderd door Lucas van Leyden en is te bezichtigen in Museum De Lakenhal. Brussee en Van Tol zijn twee Leidse kunstenaars en dat geldt ook voor de meeste kunstenaars die hebben meegewerkt. En het boek is uitgegeven door de Leidse uitgeverij Micromys. Oh ja, Belcampo, pseudoniem van Herman Pieter Schönfeld Wichers, is weliswaar geen Leidenaar, maar studeerde hier wel.

Apocalyps

EPuettmann-grotegebeuren-1959

Originele omslag Het Grote Gebeuren

Dat Belcampo een link heeft met Leiden berust op toeval, zijn werk vormde de voornaamste inspiratiebron. “Ik heb al heel lang een fascinatie voor de Apocalyps, Het Laatste Oordeel en de kunst die dat heeft opgeleverd”, vertelt Brussee. “Met literatuur had ik nooit zoveel, totdat ik Het Grote Gebeuren van Belcampo in handen kreeg. Een surrealistisch verhaal, waarin de bevolking van het dorp Rijssen de Dag des Oordeels ondergaat. Belcampo schrijft zo beeldend, dat ik het helemaal voor me zag. Christiaan en ik wilden die tekst gebruiken als basis voor het kunstboek. We bewerkten de tekst, lieten dingen weg, pasten dingen aan en knipten het in stukken.”

De uitgave van het kunstboek was niet mogelijk geweest zonder Micromys, de uitgeverij van hoogleraar wetenschapscommunicatie en kunstliefhebber Jos van den Broek. “We hebben het aan hem te danken dat het zo’n mooi boek is geworden”, steekt Brussee de loftrompet. “Jos ondersteunt vaker initiatieven van Leidse kunstenaars. Hij was van mening dat ons plan meer kans op succes zou hebben met een grotere investering dan het via print on demand te doen of op goedkoper papier.”

Boost

“Het Leidse kunstleven geeft een enorme, niet te onderschatten positieve boost aan de stad”, laat Van den Broek weten. “We hebben thuis een flinke verzameling schilderijen en grafiek van vrijwel uitsluitend Leidse kunstenaars. Soms geven we ook een opdracht om een schilderij of grafiek te maken. Waarom ik ook juist dit initiatief ondersteun? Het is een mooi project van twee creatieve kunstenaars. Bovendien vind ik Het Grote Gebeuren zelf ook een fantastisch verhaal. Daarnaast moet je risico’s durven nemen. Ik hoef slechts 200 boeken te verkopen om uit de kosten te komen. Ach, dat zal wel lukken.”

tumblr_ml06puvbKB1qip27qo1_1280

Nieuwsbrief

Ontvang wekelijks de beste artikelen