30 mei, 2014

Cultuur & Evenementen

Na ‘Het Verdriet van Leiden’ is er nu ‘De Hoop van Leiden’, de nieuwe voorstelling van PS|theater. Artistiek leider Pepijn Smit heeft een groot aantal partijen bij de productie betrokken: het Da Vinci College, het Jeugd Symfonieorkest Rijnstreek en de Leidse band Villeneuf hebben alle een aandeel. Bovendien heeft hoogleraar ‘puberbrein’ Eveline Crone haar bijdrage geleverd. De voorstelling wordt opgevoerd op verschillende locaties binnen de Leidse Schouwburg. Een artikel over culturele verbindingen.

Samenwerken is zo ongeveer de tweede natuur van Pepijn Smit. Voor het project ‘De Atlas van Leiden’, waar ‘De hoop van Leiden’ onderdeel van is, brengt hij heel Leiden in kaart. Smit en zijn gezelschap treden daarbij nadrukkelijk buiten de culturele sector. Zijn achtergrond aan de theaterschool in Amsterdam is daar debet aan. Tijdens zijn studie heerste het idee dat je altijd nog subsidie aan kon vragen voor je theaterstuk. Net toen hij afstudeerde in 2008 brak echter de crisis uit. Daarmee stak ook de discussie over de rol van de kunst en de cultuur in de samenleving de kop op. Subsidie was niet meer vanzelfsprekend. Smit zag in deze ontwikkeling juist kansen. Door het samenwerken met veel en diverse partijen krijgt hij input en die verhalen verwerkt hij in theatrale voorstellingen.

80 Da Vinci-leerlingen

Tijdens ‘Het Verdriet van Leiden’, een voorstelling op begraafplaats Groenesteeg, was een belangrijke rol weggelegd voor acteurs van Domino, een theatergroep voor mensen met een verstandelijke beperking, terwijl ook het Leidse klein3bouwbedrijf Du Prie betrokken was. Bij het nieuwe stuk ‘De Hoop van Leiden’ fungeert het Da Vinci College, locatie Kagerstraat, als belangrijke partner. Liefst 80 leerlingen werken mee aan de productie.

De keuze om jongeren te betrekken bij ‘De Hoop van Leiden’ is een logische. De anderhalf uur durende voorstelling gaat namelijk over Nils, en in het bijzonder over het brein van deze 18-jarige puber. Nils staat voor een grote keuze: Wat gaat hij doen met de rest van zijn leven? Het stuk gaat over Generatie Y die al heel uitgesproken keuzes maakt, maar aan de andere kant ook vrijheid nodig heeft om eigen keuzes te maken. Deze zijn vaak anders dan hun ouders zouden willen. De keuze die Nils moet maken, speelt ongetwijfeld ook een rol in het leven van de jonge Da Vinci-acteurs.

Zwaan-kleef-aan

Vanuit het Da Vinci College reageert directeur Annick Dezitter enthousiast op de samenwerking. “Pepijn wilde voor dit stuk graag samenwerken met verschillende scholen. Het contact met het Da Vinci was er al, hij heeft hier klein6namelijk zelf op school gezeten en is er nu ook docent. Ik wilde er graag aan meewerken, omdat ik het thema ‘Hoop’ en ‘de stad Leiden’ belangrijk vind. Helaas bleek het lastig om het af te stemmen met andere scholen. Nu we bezig zijn, zien zij ook hoe leuk het is en worden ze enthousiast. Ze horen er via via over, bijvoorbeeld door contacten tussen de leerlingen van de scholen en leden van het orkest.”

Het werven van leerlingen vormde geen enkel probleem. Volgens het zwaan-kleef-aanprincipe maakten de eerste enthousiastelingen ook andere leerlingen warm om mee te doen. Zoals Laurens ter Haar, een van de toneelspelers. Hij zegt: “Zelf hoorde ik over deze voorstelling via een ander project op school. Ik vond het leuk en daardoor ben ik ook mee gaan doen.” Via het Da Vinci College raakte ook het Jeugd Symfonieorkest Rijnstreek, bestaande uit veertig musici, betrokken. PS|theater zocht muzikale ondersteuning voor de voorstelling en doordat het orkest in het Da Vinci repeteert, was de link snel gelegd. Dirigent Mark Tempelaars vertelt dat het orkest in de tweede helft van ‘De hoop van Leiden’ een stuk speelt waarin alle emoties tot uiting komen.

Professor in de neurowetenschappen

Inhoudelijk legde artistiek leider Smit zijn oor te luister bij Eveline Crone. Deze professor in de neurowetenschappen is gespecialiseerd in het puberbrein en gaf 18 mei een lezing in het kader van ‘De Hoop van klein2Leiden’. Ook achter de schermen werkte ze mee, de theatermakers vroegen haar en vijf van haar studenten om raad tijdens het voorbereiden van de voorstelling. Een wisselwerking was het gevolg, want de wetenschappers maakten op hun beurt weer kennis met een andere kijk op het puberbrein.

Met de input van de professor en haar studenten ontwikkelde Smit een labyrinth. De gangen en kamers in de Leidse Schouwburg vormen de verschillende plaatsen in het brein van het hoofdpersonage Nils. Smit: “Het publiek wordt meegenomen door negen makers, waaronder de Leidse band Villeneuf, naar negen verschillende scènes. Zo is er een scène die te maken heeft met geur en een andere die de toeschouwer honderdvijftig keuzes laat maken, waarbij dia’s en visuele waarneming een rol spelen.” Doordat het publiek wordt verdeeld over verschillende groepen en verschillende routes loopt door het puberbrein, is geen enkele voorstelling hetzelfde en zal er veel geïmproviseerd worden. Bijkomend effect is dat de Leidse Schouwburg, onderdeel van Stadspodia Leiden, een jong publiek kan verwelkomen.

Verbinding met Leiden en de Leidenaren

Door alle samenwerkingen fungeert ‘De Hoop van Leiden’ als de spin in het web van verbinding. Da Vinci-directeur Dezitter ervoer dat al eerder. “Tijdens de voorstelling ‘Het Verdriet van Leiden’ op begraafplaats Groenesteeg voelde ik me erg verbonden met de stad, het is geen los zand. Verbinding, daar gaat het om, met Leiden en de Leidenaren.” Precies om die reden treedt het Ondernemersfonds Leiden op als een van de sponsoren van het toneelstuk. De effecten van samenwerken zijn al zichtbaar nog voordat de eerste voorstelling heeft plaatsgevonden, vertelt Smit. “Het is mooi om te zien dat er meteen een band ontstaat tussen de deelnemers, er zijn veel vriendschappen opgebloeid.”

Foto’s: Rob Overmeer

Nieuwsbrief

Ontvang wekelijks de beste artikelen