Wethouder van financiën Robert Strijk moet dit voorjaar weer enkele miljoenen bezuinigen. Maar dat klinkt ingewikkelder dan het is. Het recept is als volgt.

Wacht even

De Leidse begroting, elke gemeentebegroting trouwens, bestaat voor een groot deel uit kosten die horen bij voorgenomen projecten. Er moet nodig ergens een nieuwe brug komen, een gymzaal, of een opknapbeurt voor de winkelstraat, dus daar leg je geld voor klaar. Maar vaak is die vernieuwing ook weer niet zó nodig dat het in krappe tijden niet een half jaartje kan wachten. En soms hoef je dat uitstel als hoofd van de boekhouding niet eens zelf te regelen, maar brengt de politieke discussie het vanzelf met zich mee. Het geld dat was begroot om dit jaar aan de ringweg-oost uit te geven bijvoorbeeld, houdt Robert grotendeels op zak. Zeker zolang hij zich zelf op de fiets naar Leiderdorp begeeft voor het overleg. Want momenteel zijn dat de voornaamste werkzaamheden aan de ringweg-oost: gesprekken tussen de twee buurgemeenten.

Zelf doen

Hoewel Leiden zo’n 1700 ambtenaren telt, lopen er ook nog altijd veel huurlingen rond op het stadhuis. Een gemeente kan niet alles zelf, en moet dat ook niet willen. Aan uitzendkrachten geeft Leiden jaarlijks dan ook 10 tot 13 miljoen euro uit. Maar in moeilijke tijden is het niet zo moeilijk om even wat minder externe deskundigheid in te huren. Dan maar even wat minder interim-managers en projectleiders.

Doorgeefluik

Het is nauwelijks de schuld van de gemeente zelf, dat ze minder te besteden heeft, dus Robert hoeft ook niet zo bang te zijn dat het hem de kop kost. Hij krijgt gewoon minder geld van het kabinet, en dat is weer een rechtstreeks gevolg van de economische crisis, die zoals we allemaal weten zijn oorsprong heeft in Griekenland, Italië en de financiële wereld, maar niet op de Breestraat in Leiden.
Anders dan het kabinet zal Robert ook niet snel het verwijt krijgen dat hij de boel kapotbezuinigt. Voor een gemeente geldt namelijk niet dat als zij maar wat meer uitgeeft, er vanzelf ook meer binnenkomt. De voornaamste mogelijkheid die een gemeente heeft om meer geld binnen te krijgen, is het verhogen van de onroerendezaakbelasting. Maar daar hoor je nou eigenlijk nooit iemand voor pleiten.

De Nuon

Leiden heeft, zoals wel meer gemeenten, sinds het het energiebedrijf verkocht, een vette spaarpot. Natuurlijk is er afgesproken om de inhoud daarvan niet over de balk te smijten. Het geld moet, zo sprak het huidige college bij zijn installatie af, naar structurele verbeteringen in de stad, op het gebied van bereikbaarheid, groen, onderwijs en de ‘sociale en culturele infrastructuur’. Maar toch, het is makkelijk bezuinigen als je in hoge nood altijd nog 100 miljoen achter de hand hebt.

Eerlijk zeggen

Een plus die een min had moeten zijn, een stiekeme lening uit een spaarpotje. Robert Strijk heeft al wel een paar schrammetjes op zijn financiële blazoen. De gemeenteraad volgt hem met argusogen en er loopt zelfs nog een onderzoek van de raadscommissie naar het functioneren van de afdeling financiën. Het belangrijkste, of Robert nou veel bezuinigt of weinig, of het met de kaasschaaf gebeurt of met lange halen, is dan ook dat hij open kaart speelt, en dat de sommetjes kloppen.

Nieuwsbrief

Ontvang wekelijks de beste artikelen