12 maart, 2014

Wetenschap & Kennis

Mannen die teelbalkanker krijgen, hebben een goede overlevingskans. Dat is mooi, maar het betekent wel dat die mannen nog vele levensjaren voor zich hebben waarin ze last kunnen krijgen van bijwerkingen van hun behandeling. Peter-Paul Willemse onderzocht de bijwerkingen van chemotherapie bij uitgezaaide teelbalkanker. Hij is een van de ruim 300 onderzoekers die dit jaar aan de universiteit Leiden promoveren en deze week is hij onze Dr.Leiden.nu. Door: Francien Yntema

Wat heb je onderzocht?

Ik heb onderzocht of mannen die met chemotherapie zijn genezen van teelbalkanker, een verhoogd risico hebben op botontkalking en hart- en vaatziekten. Chemotherapie is niet altijd nodig. Als de kanker alleen in de teelbal zit, verwijderen we de bal en daarmee is uiteindelijk 99 procent van de mannen genezen. Als de kanker is uitgezaaid, krijgen patiënten chemotherapie, waarna driekwart van hen geneest. Teelbalkanker komt vooral voor bij mannen tussen de 25 en 45 jaar. De mannen die genezen, hebben dus meestal nog een heel leven voor zich. Daarom moeten we extra alert zijn op bijwerkingen van chemokuren in deze patiëntengroep.

Wat heb je ontdekt?

De mannen die chemotherapie hebben gehad, hebben inderdaad een verhoogde kans op hart- en vaatziekten en krijgen dus waarschijnlijk vaker een hartinfarct. Verder hebben mannen na de chemotherapie meer kans op botontkalking. Daar houden ze niet direct botbreuken aan over, maar ze hebben wel vaker wervelverzakkingen waardoor ze mogelijk rugklachten krijgen. Hoe de bijwerkingen van de chemotherapie precies ontstaan is nog onduidelijk. Waarschijnlijk komt het onder andere doordat de patiënten na hun behandeling minder testosteron aanmaken dan daarvoor.

Wat kunnen we met deze vindingen?

De chemokuren zelf willen we niet veranderen, want we zijn blij dat die zeer effectief zijn. Wel moeten we mogelijke bijwerkingen beter in de gaten houden. Mannen die van teelbalkanker zijn genezen, komen daarna nog geregeld op controle. De arts moet dan niet alleen controleren of de kanker wegblijft, maar ook of de patiënt hart- en vaatziekten ontwikkelt en of de botten nog stevig genoeg zijn.

Wat is je volgende stap?

Mijn onderzoek was een regionale studie en geeft mogelijk slechts een regionaal effect weer. Het is dus belangrijk dat deze studie landelijk wordt herhaald. Verder moeten we uitzoeken hoe het verhoogde risico op hart- en vaatziekten en botontkalking precies ontstaat. Voor mij persoonlijk is de volgende stap dat ik oncologisch uroloog wil worden en uiteindelijk mannen wil behandelen die teelbalkanker, prostaatkanker of blaaskanker hebben.

Wat heb je met Leiden?

Ik kom oorspronkelijk uit Groningen en ben voor mijn studie naar Leiden gekomen. De stad sprak mij aan omdat die een rijke historie en een actief studentenleven heeft. Helaas heb ik Leiden moeten verlaten voor mijn opleiding tot uroloog in Rotterdam.

Nieuwsbrief

Ontvang wekelijks de beste artikelen